807 keer gelezen in gemiddeld 3:50

Gelijkheid en gelijkwaardigheid

Geschreven op zaterdag 22 maart 2014 in de categorie mening

evenwicht

's Morgens breng ik mijn kinderen met de auto naar school - en iedere keer komt weer die vraag: wie van de jongens mag vooraan naast mij zitten?

Wolf is groter dan 1m35, en hoeft niet meer in een stoeltje of verhoogje te zitten; Kobe is jonger en kleiner dus voor hem heb ik achteraan een verhoogstoel geïnstalleerd. Eigenlijk is er geen discussie: Kobe zit achteraan, Wolf zit vooraan. Nochtans zie ik mijn beide zonen even graag...

Ik zou voor volledige gelijkheid tussen de twee kunnen gaan. Ze kunnen beiden vooraan in die éne zetel zitten - waardoor ze alletwee ongemakkelijk en onveilig zitten. Of ik zou ze beiden achteraan kunnen plaatsen, waardoor geen van beide op de 'coole' plaats vooraan kan zitten en die ongebruikt blijft.

Maar Kobe weet dat hij nu nog niet oud (en groot) genoeg is om vooraan te zitten; hij weet ook dat als hij wat ouder zal zijn, hij dan wél vooraan kan zitten. Wolf weet dat hij nu door zijn leeftijd altijd vooraan zit, maar dat van zodra Kobe oud genoeg is, er regelmatig afgewisseld zal worden tussen beide.

In onze hang naar inclusie en politiek correct denken zijn we in onze maatschappij het verschil tussen gelijkheid en gelijkwaardigheid vergeten. Iedereen is gelijkwaardig, maar niet iedereen moet gelijk behandeld worden. Als je iedereen probeert exact gelijk te behandelen, belandt iedereen op de achterbank - dan nivelleren we, zelfs niet naar de laagste gemene deler, maar naar de laagst mogelijke optie. Als we het idee van gelijkheid voor iedereen tot het extreme doortrekken, belanden we in een dictatuur van afgunst: "ik mag niet vooraan zitten, dus moet iedereen achteraan zitten".

Omgaan met diversiteit doe je niet door alle verschillen weg te halen en te verstoppen; wel door die verschillen te accepteren en er mee om te gaan. Nivelleren is juist diversiteit niét respecteren, dat is er eerder van weglopen. Gelijkwaardigheid betekent dat we accepteren en omarmen dat we in een winkel, aan een overheidsloket, soms bediend worden door iemand met een kruisje aan een ketting, soms door iemand met een hoofddoek, en soms door iemand met een regenboog-tshirt. Doorslaan in foute 'gelijkheid' is weghalen en verbieden van elk kruisje, elke hoofddoek, elk t-shirt.

Gelijkwaardigheid is accepteren dat op dit moment onze beste Belgische artiest de franstalige Stromae is - en dus ook accepteren dat ons Rode Duivels lied in het Frans is. Dan moet je niet proberen een politiek correcte meertalige song te maken; dat wordt onvermijdelijk een draak en is het equivalent van mijn twee zonen die beiden ongemakkelijk en onveilig op de voorbank zitten. Proberen zo'n franstalig liedje te verbieden is nivelleren naar het onderste niveau: iedereen op de achterbank.

Dat begrip voor gelijkwaardigheid moeten we m.i. al van jongsaf, zelf en in het onderwijs, aan onze kinderen meegeven. We moeten ze leren omgaan met diversiteit, en laten zien dat iedereen gelijkwaardig is maar dat verschillen mogelijk en goed zijn. Dat iedereen naar eigen vermogen en capaciteiten moet geholpen en gerespecteerd worden.

We kunnen nog jaren blijven doorbomen over ondernemerschap, en dat het nemen van risico's niet in onze Belgische volksaard zit. Maar als we van jongsaf aanleren dat iedereen gelijk is, hoe kunnen we hen dan leren omgaan met risico's? Waarom zou iemand risico's nemen als het eindresultaat toch genivelleerd wordt?

Kobe weet dat hij groter moet zijn om vooraan te kunnen zitten - dat is voor hem vaak ook een motivatie om te sporten en zijn groentjes op te eten. Als hij sowieso vooraan zou zitten, dan neem ik die motivatie weg. Idem als ik ook Wolf achteraan zou zetten om beiden 'gelijk' te kunnen behandelen.

Ik wil dat mijn kinderen op een gezonde manier leren omgaan met diversiteit, ook als dat in hun nadeel is. Maar liefst zo dat het hen motiveert om zelf beter te worden en te streven naar excellentie, niet naar de middelmaat; met respect voor iedereen die anders is.

In het licht van de komende verkiezingen, wou ik dat ik een politieke partij vond die op zo'n manier over diversiteit durft nadenken. Ik vind ze voorlopig niet.

tags:  , ,

Reacties

  • Jan

    Jan5 jaar geleden

    Hiermee zit je recht in de thema's waar wij op ons werk (www.studioglobo.be) dagelijks mee bezig zijn. Positief leren omgaan met diversiteit vormt de kern van onze programma's (bv 'Wonen op het Dak')

    Maar een paar jaar geleden ondervonden we dat ons verhaal daarbij iets mankeerde: niet elk verschil is goed te praten. Niet met elk verschil kun je leren 'omgaan'.

    Kinderen verschillen leren zien die we onmogelijk kunnen accepteren is net zo noodzakelijk. En vooral: helpen zoeken hoe ze daarmee kunnen omgaan.

    Wat je in je post beschrijft is een -erg belangrijke- stap in het leren van kinderen (en volwassenen). Maar het blijft even belangrijk te zien dat ongelijkheid soms leidt tot onrechtvaardigheid en dus tot ongelijkwaardigheid.

  • Bart

    Bart5 jaar geleden

    Klopt - niet elke ongelijkheid moet genegeerd en geaccepteerd worden. Onrechtvaardige ongelijkheid moeten we kunnen en durven aanpakken.

    Mijn artikel ging over het omgekeerde. Niet elke ongelijkheid moet genivelleerd worden.

  • johan²

    johan²5 jaar geleden

    Mooie vergelijking, maar wat ga je doen als Kobe en Wolf allebei groot genoeg zijn om vooraan te zitten??? Wat doe je als een bediende met hoofddoek en één zonder even goed hun job doen en er maar één plaats is?

Recente reacties