Ondernemer in Gent

De ongelooflijke kleuren truc met kaarten

noreply@blogger.com (Bart) — Mon, 08 Feb 2010 14:21:00 +0000

Richard Wiseman is professor in de psychologie.

Hij schreef het boek 'Quirkology' - over vreemde psychologische verschijnselen.

In de video hieronder ��n van zijn experimenten.

Kan jij verklaren hoe de kleurverandering tot stand kwam bij deze kaarttruc?

(Zie ook dat andere visuele experiment.)

Beeldtaal

noreply@blogger.com (Bart) — Mon, 08 Feb 2010 05:29:00 +0000

Nog even terugkomen op Die Antwoord.

Ik zei al dat er iets me niet lekker zat. En het heeft te maken met de beeldtaal.

De mensen van Die Antwoord komen volgens hun verhaal rechtstreeks uit de ghetto's van Zuid-Afrika ("I represent South-African culture"). Ze zijn rauw, gemeen, street, gangsta.

En tegelijkertijd zegt de beeldtaal van hun videoclips, van hun website, het omgekeerde.

De groep is zo geconstrueerd om maximaal in de smaak te vallen van een brave middenklasse.

De foto's op hun website zijn glossy en rijk. Ze contrasteren met de ongepolijstheid van de afgebeelde personen om die 'ghetto' sfeer nog beter te laten overkomen.

De video van Zef Side is zelfs gefilmd in een documentaire stijl. Meer specifiek in die kenmerkende neerbuigende man-bijt-hond stijl; "kijk eens naar deze freaks - we zien ze graag hoor - in iedereen is er wel iets moois en interessants te vinden - maar het blijven wel freaks".

NINJA en Yo-Landi zijn method actors die hun rol heel goed spelen. NINJA de gevaarlijke, agressieve tijdbom van de straat - met de suggestie van allerlei misdaden en illegaliteit. (In Enter The Ninja is het alsof hij op de brits van een gevangeniscel zit.) Yo-Landi speelt de white trash breezerslet - ze straalt een soort van gemakkelijke maar gevaarlijke sexualiteit uit, het midden tussen straathoertje en incestueuze lolita. Het high-pitch helium-stemmetje draagt daar toe bij.

Alles aan hun visuele stijl is opgezet om de illusie en kick van gevaar te weerspiegelen - en tegelijkertijd de veilige afstand te bewaren.

Volgens mij met opzet zo uitgebouwd, om de platenkopende meerderheid aan te spreken.

Fake.

Maar goed gedaan.

(En ik val er zelf ook helemaal voor. Het voorbije weekend liep ik de ganse tijd 'Ayie ayie ay I am your butterfly' te neuri�n. Zoals ik weet dat een Bicky Burger ongezond is, maar toch af en toe die met veel smaak kan opeten.)

Publicy

noreply@blogger.com (Bart) — Sun, 07 Feb 2010 22:18:00 +0000

Een onderwerp dat veel opduikt als ik spreek over het internet en sociale media is 'privacy'.

Is privacy aan het verdwijnen? Moet iedereen nu echt alles zien en weten over iedereen? Als je iets online zet, moet je daar dan over nadenken?

Allereerst geef ik deze waarschuwing mee: internet is het minst vluchtige medium van alle. Wat verleden week in de krant stond, is vandaag al vergeten (vooral omdat diezelfde kranten hun archieven achter slot en grendel steken).

Maar wat je 5 jaar geleden online deed, duikt nu nog steeds op in Google.

Mijn persoonlijke instelling: ik ga er van uit dat alles wat ik online zet, voor altijd en voor iedereen zichtbaar is. Ik gebruik geen filters, geen paswoorden, geen afgesloten compartimenten.

Zelfs al zitten er nu paswoorden en barri�res op, dat betekent niet dat dat morgen nog het geval zal zijn.

Als wat ik wil zeggen online niet door mijn moeder of mijn klanten of mijn medewerkers mag gehoord worden, zeg ik het niet online.

Wat je niet op caf� luidop zou zeggen, zeg dat dan ook niet online.

Je bepaalt op elk moment je eigen grenzen.

Ik heb ook mijn grenzen. Alleen liggen die misschien wat verder dan bij de doorsnee mensen. (Ik deel mijn gedachten, waar ik naar luister, mijn presentaties, waar ik ben, wat ik zie, en wat ik lees.)

En ik zie meer en meer mensen (vooral jongeren) op zo'n manier omgaan met hun persoonlijke gegevens.

Verdwijnt privacy daardoor?

Nee hoor.

Maar we zitten wel middenin een transitie: van 'privacy' naar 'publicy'.

Publicy is de antipode van privacy. We leefden in een wereld waar alles by default privaat was: alles was privaat en afgesloten, en je moest moeite doen om iets publiek te krijgen. We evolueren nu naar een wereld waar alles by default publiek is: alles is per definitie open en publiek, en je moet moeite doen en expliciet aanduiden om privaat te houden.

En we zitten nog maar aan het begin van die transitie. Het zal alleen maar meer, sneller, harder gaan naarmate we evolueren van expliciete naar impliciete data, en naarmate de objecten rondom ons in het netwerk geschakeld worden, zich bewust worden van hun eigen locatie en status-updates doorgeven (lees meer over het begrip spimes).

Je kan dat niet leuk vinden, en je kan daar ethische of culturele problemen mee hebben - maar het gebeurt. Het is de realiteit van onze veranderende wereld.

Ergens is het een logische evolutie. Onze noties van privacy zijn cultureel ingebed, en gebaseerd op ons fysieke samenleven. Om met elkaar in de beperkte fysieke ruimte te kunnen samenleven, hebben we bepaalde regels ingevoerd. (Kijk eens naar het gedrag van mensen als ze met vreemden in een lift staan. Daar is de ongeschreven regel dat iedereen recht voor zich uit kijkt, en geen oogcontact maakt.)

Maar online delen we geen fysieke ruimte. Het enige wat we delen met elkaar is tijd en aandacht.

De oude conventies rond privacy gelden er niet. (En die conventies zijn er zowel positief als negatief - waarbij +/- geen waardeoordeel is. In de fysieke ruimte hoef je niet te zeggen of je M/V bent, da's zichtbaar; terwijl het online wel moet ge�xpliciteerd worden. In de fysieke ruimte moet je langs de andere kant wel rekening houden met andermans 'personal space', terwijl op het internet je iemand makkelijk kan negeren - blocken, defrienden, unfollowen.)

(Lees zeker ook de mening van Stowe Boyd over publicy.)

En naarmate het internet ingebed raakt in ons dagelijkse leven, zullen de algemene conventies verder verschuiven.

Dus hoe hard je ook wilt dat het oude begrip van privacy blijft bestaan, het zal niet zo zijn.

En dan kan je beter maar je bewust zijn van dit feit, en er op een goede manier mee omgaan. Laat publicy niet jou controleren, maar controleer zelf die publicy.

En daarvoor moet je de controlemechanismes binnenste buiten keren, net zoals de privacy binnenste buiten gekeerd wordt.

De juiste reflex is dus niet 'ik ga minder online zetten'. Integendeel: je moet m��r online zetten, zodat jouw online identiteit door jou beheerd wordt, en niet door anderen.

Beheers de eerste pagina's van Google.

(Disclaimer: bovenstaande is niets meer dan een persoonlijke mening. Zeker niet een wetenschappelijk gestaafde stelling.)

De perfecte koffie

noreply@blogger.com (Bart) — Sun, 07 Feb 2010 20:06:00 +0000

Dpt4D, nog steeds op zoek naar de perfecte koffie.

De eerste aflevering ging over espresso; nummer twee behandelt de techniek van de 'syphon'.

Het vakmanschap en de aandacht voor detail die de barista in zijn koffie-proces legt, wordt meesterlijk weerspiegeld in de manier waarop alles gefilmd wordt:

Syphon, Intelligentsia from Department of the 4th Dimension on Vimeo.

Sci-Fi striptease

noreply@blogger.com (Bart) — Sun, 07 Feb 2010 18:54:00 +0000

De combinatie van geeks en strippers: verbazingwekkend dat niemand die tot nu toe nog bedacht had.

Immers: nerds zijn hot.

Hazel Honeysuckle stelde een 'Burlesque' (een mooier woord voor een striptease show) samen, waarbij strippers langzaam hun kostuumpjes van vrouwelijke comic en sci-fi figuren uittrekken.

Het resultaat is een beetje donker, maar dat past wel wat bij het groezelige onderwerp:

Die Antwoord

noreply@blogger.com (Bart) — Fri, 05 Feb 2010 20:20:00 +0000

Per toeval op deze "rap-rave next level shit" rapgroep gestoten: Die Antwoord.

Het is een Zuidafrikaanse groep.

Een beetje Eminem-in-Zuid-Afrika, een beetje 2Unlimited maar dan trashier, een beetje Aqua/I'm a Barbie Girl maar dan gangsta.

Ik ben er nog niet uit.

Is het een hoax? Een aantal zaken doen mijn fake-radar afgaan.

Maar tegelijkertijd hebben ze zo'n frisse, energetisch geluid; ik ga er radicaal voor de bijl voor. (Luister naar het tweede nummer op het album $0$, Wat Kyk Jy.)

Twee video's op de tjoetjoeb:

Goede reclame start met een creatief idee

noreply@blogger.com (Bart) — Fri, 05 Feb 2010 19:05:00 +0000

Het concept! Creativiteit! Een Goed Idee!

Dit was een reclamespot voor BMW uit 2009:

South Carolina Federal had deze reclamespot:

En toen vond ik deze voor het Californische Auto Square uit 2007:

"Reclamemakers zijn de kunstenaars van deze tijd", zei iemand. Maar iemand anders beweerde ook "Good artists copy, great artists steal".

Mijn strategie om met e-mail om te gaan

noreply@blogger.com (Bart) — Thu, 04 Feb 2010 22:44:00 +0000

Een paar tips en mijn systeem om met een massa aan e-mails om te gaan.

Het lukt me niet altijd even goed om constant mijn eigen regels te volgen :)

Hoe dan ook, hier zijn ze. Misschien hebben jullie er ook iets aan.

How I Command my Inbox

View more presentations from Bart De Waele.

Sorry

noreply@blogger.com (Bart) — Wed, 03 Feb 2010 20:10:00 +0000

Sorry.

Als je g��n level 80 in WoW hebt; als je niet minimum 1000 tweets hebt; als je minder dan 50 vrienden hebt op Facebook; als je nog nooit een uur bezig geweest bent om de perfecte profielfoto uit je gsm te halen; als je je CV nog steeds op papier maakt in plaats van in LinkedIn bij te houden; als je nog nooit voor je plezier een filmpje gemaakt hebt en op YouTube gegooid hebt; als je TV-series op DVD uitwisselt in plaats van op harde schijf.

Dan heb je niet het recht om 'strategie' in je jobomschrijving te zetten.

Typografie filmpje voor New York Times

noreply@blogger.com (Bart) — Sat, 30 Jan 2010 13:33:00 +0000

Een promotiefilmpje voor de Turkse versie van de New York Times.

Prachtig uitgewerkt.

Voor de typo-liefhebbers: welke lettertypes herkennen jullie?

Werken in de toekomst

noreply@blogger.com (Bart) — Thu, 28 Jan 2010 19:17:00 +0000

Vanmiddag een interessante discussie gehad over werken in een veranderende maatschappij, en met veranderende generaties.

Ik ben er van overtuigd dat de komende jaren de 'war for talent' onhoudbaar groot zal worden.

Alleen bedrijven die 'user-centric' denken zullen floreren. En trek dat 'user-centric', het centraal plaatsen van de mens, maar door op alle vlakken:

- in het product of de dienst

- in de maatschappelijke verantwoordelijkheid van het bedrijf

- in de interne opbouw van het bedrijf.

De mensen, de medewerkers, zullen centraal moeten staan, niet de processen.

Tegelijkertijd zullen we massaal moeten investeren in onderwijs en opleiding. Zoals vanmiddag de trendgod @palmaerts het zo treffend zei: "Het onderwijs dient o.a. om onze jongeren voor te bereiden op de bedrijfswereld. Een bedrijfswereld waar ze verondersteld worden tegelijkertijd te werken, standby te zijn op hun gsm, en pijlsnel te antwoorden op inkomende e-mails. En wat doen we? Van zodra ze de klaslokalen binnenkomen, snijden we hun internetverbinding af en verbieden we hen om hun gsm aan te zetten."

Hieronder een infografiek-filmpje over de veranderingen in 'werk':

Impliciete tov expliciete data

noreply@blogger.com (Bart) — Sun, 24 Jan 2010 13:48:00 +0000

Ine stelde op Twitter de vraag wat nu het nut van location based services als Foursquare of Gowalla is.

Haar belangrijkste argument/vraag: het feit dat iemand ergens komt is toch niet zo nuttig, zonder een appreciatie of rating?

Dat klopt, maar dat klopt ook niet.

Je kan uitgaan van expliciete data: gegevens die mensen zeer bewust en gericht gaan ingeven. Besprekingen, reviews, ratings, sterretjes...

Meer en meer ben ik er echter van overtuigd dat zo'n expliciete data niet de exacte data is. Mensen weten dat ze bekeken worden, en dat hun besprekingen en tips evenzeer reflecteren op henzelf als op hetgeen ze bespreken.

Daardoor zullen besprekingen altijd 'gekleurd' zijn.

Bovendien vraagt expliciete data moeite. Niet iedereen is geneigd om een uitgebreide bespreking te maken - dat vraagt werk, tijd, het formuleren van een mening en het neertikken ervan. Hoe kort die bespreking ook is, 140 karakters of meer.

Impliciete data is makkelijker.

Zie het als het verschil tussen "ik maak een lijstje van mijn favoriete muziek en bespreek die o mijn blog" (expliciete data) en de lijst die automatisch opgebouwd wordt via de scrobbler van Last.fm (impliciete data).

Zo'n impliciete data wordt met veel minder nadenken opgebouwd, en vraagt minder uitdrukkelijke actie. (Of toch minder tijdrovende actie.) Door die kleine interactie kan je een groter deel van de doelgroep laten deelnemen (zie ook de online piramide die je niet kan verslaan).

Je krijgt dus meer data, die voor een stuk ook betrouwbaarder is. En die je ook context geeft.

Neem als voorbeeld een restaurant.

Expliciete data: iemand schrijft hiervan een bespreking, of geeft een tip ("dit is een goed restaurant!").

Impliciete data: iemand van je vrienden (vriend in de Facebook-betekenis) die vooral bezig is met lekker eten, bezoekt zeer regelmatig hetzelfde restaurant.

Welk van de twee geeft je de beste info?

Daar zit volgens mij het (toekomstige) nut van Gowalla. Alleen zien we het nu nog niet - omdat we gewoon zijn in een wereld te leven waar alleen expliciete data beschikbaar was (de besprekingen in de Michelingids of in de Weekend Knack).

Impliciete data is waar we naar toe gaan met het 'internet of things'.

Of zoals ik het een tijdje geleden beschreef: "Je denkt dat je nu een information overload hebt? Wacht tot alle dingen rondom jou ook status-updates beginnen doorsturen!"

Fonogrammen via het internet aangeboden door de podcasting-techniek

noreply@blogger.com (Bart) — Sun, 24 Jan 2010 10:06:00 +0000

Een tijdje geleden kreeg ik op naam van Netlash een brief.

Daarin werd uitgelegd dat "Het gebruik van fonogrammen (muziekopnames) voor podcasting uitsluitend is toegestaan na de uitdrukkelijke toestemming van de producenten of hun rechthebbenden. Via SIMIM kunt u deze toestemming nu op een vlotte manier verkrijgen.".

Hoewel we voor een aantal klanten de technische kant verzorg(d)en bij hun podcasts, is Netlash noch ikzelf zelf op geen enkele manier bezig met podcasts. (Wie me trouwens een beetje kent en volgt, weet hoe belachelijk die gedachte is.)

De brief vroeg me om te antwoorden, zodat ze me een contract ter ondertekening konden opsturen.

Er zijn voorbeelden genoeg van creatieve ondernemers wiens enige business het is om facturen uit te sturen, in de hoop dat naieve mensen deze zouden betalen - dus ik negeerde deze brief.

Kort daarna kreeg ik een "2e herinnering".

Een uittreksel:

"Wij hebben vastgesteld dat u fonogrammen via het internet ter beschikking stelt aan het publiek met behulp van de podcasting-techniek. Ondanks een eerdere herinnering hebben wij tot nu geen reactie van u ontvangen op onze vraag om de nodige inlichtingen te verstrekken, teneinde u zo de noodzakelijke licentie te kunnen verstrekken.

Indien u nalaat deze inlichtingen door te geven, verzoeken wij u om met onmiddellijke ingang de niet wettelijke aanbieding van deze fonogrammen via het internet te stoppen. Doet u dit niet dan kunt u vervolgd worden voor piraterij."

Ik heb hier een aantal problemen mee.

Eerst en vooral wordt nergens vermeld over welke podcasts dit zou gaan. Ik word beschuldigd van een zeer algemene, breed geschetste misdaad, zonder enig detail.

Als webbedrijf komen we met verschillende technieken en klanten in aanraking. Als dit over ��n van mijn klanten zou gaan, had ik niet eens voldoende informatie om dit door te tikken.

(Zijnoot: ik moest eerst die zin een paar keer herlezen om te snappen waar het over gaat. 'Gebruik van fonogrammen die via het internet worden aangeboden aan het publiek door de podcasting-techniek.')

Daarnaast is er niet echt veel diepgravend onderzoek uitgevoerd. Misschien duikt ergens in Google wel de Netlash naam op bij een zoekopdracht naar 'podcast'. Maar opnieuw - wie de Netlash website kent, weet dat die site bij heel veel zoektermen opduikt.

Schuldig door associatie? Spray-and-pray techniek?

Ten derde gaat deze manier van werken er per definitie van uit dat ik - mocht ik podcasten - illegaal aan het werk ben ("wij verzoeken u om met onmiddellijke ingang de niet wettelijke aanbieding van deze fonogrammen via het internet te stoppen").

Stel dat ik een podcast zou aanbieden met daarop enkel mijn stem (of bij uitbreiding, met enkel podsafe music), toch word ik door deze organisatie uitgemaakt voor piraat.

Ligt de bewijslast dat ik geen piraat ben bij mij? Ik dacht toch dat we in Belgi� onschuldig zijn tot het tegendeel bewezen is?

Maar vooral - en dit stoort me het meest - is hier een asymmetrie aan het werk die fundamenteel fout is, en die ook in andere gelijkaardige organisaties zit.

De bedoeling van zo'n organisatie is, als ik me niet vergis, om rechten te innen bij diegenen die uitzenden, en om die inningen te herverdelen aan diegenen wiens werk wordt uitgezonden.

Stel nu dat ik een podcast aangemaakt had, *met mijn eigen werk*. Dan zou ik in principe recht hebben op de vergoeding die deze organisatie int bij anderen die deze podcast aanbieden.

Hoewel deze organisatie er geen moeite mee heeft mij te vinden om taksen te innen op mijn fictieve podcast, heb ik nog steeds niets van hen gehoord om de vergoeding te krijgen op deze fictieve podcast.

Heeft iemand ooit al geld ontvangen van SIMIM?

Verschillende smartphones vergeleken

noreply@blogger.com (Bart) — Sun, 24 Jan 2010 01:17:00 +0000

Twee van mijn passies verenigd: smartphones en infografieken.

Billshrink maakte een infografiek met een duidelijke vergelijking tussen de Nexus One, de iPhone, de Droid en de Palm Pre.

Greenway Gent en Twunch

noreply@blogger.com (Bart) — Fri, 22 Jan 2010 19:19:00 +0000

Vanmiddag was er een Twunch in Gent.

We hadden afgesproken in het vegetarische restaurant Greenway op de Nederkouter.

Omdat er na mijn oproep op Twitter een twintigtal mensen gereageerd hadden, stuurde ik een waarschuwingsberichtje naar de uitbater.

Hij had het al gezien op Twitter, een grote tafel voor ons gereserveerd.

Meer nog, hij verwelkomde de Twunchers expliciet op zijn venster:

Ik was aangenaam verrast. Wie zei daar dat lokale handelaars en horeca-uitbaters niet overweg kunnen met de nieuwe media?

De perfecte espresso

noreply@blogger.com (Bart) — Wed, 20 Jan 2010 18:34:00 +0000

Koffie is ��n van mijn passies.

(Binnenkort, als alles goed gaat, ga ik zelfs naar mijn eerste coffee cupping.)

De mannen van Dpt4D zijn op zoek naar de ultieme espresso. En hun eerste stop is in de koffiebar Intelligentsia, Venice, California:

(Voor diegenen die willen solliciteren voor de vacature office manager, kijk maar goed.)

Mooi of lelijk

noreply@blogger.com (Bart) — Tue, 19 Jan 2010 21:46:00 +0000

Als je websites "mooi" kan maken, is dat meegenomen.

Maar websites moeten m.i. vooral effectief zijn. "Mooi" is zowel cultureel als persoonlijk bepaald. "Beauty is in the eye of the beholder."

Echte schoonheid is "ease of use".

Een bon mot dat ik ten kantore af en toe gebruik: "Soms moeten we een website lelijker maken om hem beter te maken..."

Lees meer: http://connect.humanfactors.com/profiles/blogs/user-experience-meets-beauty

Ik zie momenteel een voorbeeld hiervan live 'gebeuren'; een site die ge-redesigned is. Het nieuwe design is absoluut mooier, het spreekt ook mijn persoonlijke gevoel voor esthetiek aan. Maar naar mijn gevoel is die site nu moeilijker bruikbaar. Niet alleen zijn er functioneel een aantal wijzigingen, daarbovenop is het design zo aanwezig dat het de inhoud overstemt (zie ook nuldesign).

Bovenstaande is niet meer dan mijn mening.

Vandaar dat ik oprecht benieuwd ben naar de cijfers voor en na (of toch minstens de procentuele wijzigingen). Zorgt het nieuwe design voor een verhoogd gebruik? Of is dat niet zo, en houdt mijn theorie steek?

Ik ben nieuwsgierig.

Shift Happens 4.0

noreply@blogger.com (Bart) — Wed, 16 Sep 2009 04:37:00 +0000

Shift Happens - zie ook hier, hier en hier.

Aflevering vier in de reeks:

BizCamp Belgium

noreply@blogger.com (Bart) — Tue, 15 Sep 2009 06:38:00 +0000

Ik schreef hier vroeger al over Barcamp. Volgens hetzelfde principe van de unconference organiseren een aantal enthousiaste ondernemers nu ook BizCamp.

BizCamp is een ongedwongen samenkomen van, voor en door ondernemers. Bedoeling is om aan ervaringsuitwisseling en kennisuitwisseling te doen: iedereen die wil komen mo�t ook iets doen of presenteren.

Op die manier haal je heel veel waarde uit dit soort conferenties; iedereen die komt heeft iets te vertellen.

Ik ben alleszins enthousiast.

Deze dag gaat door op 24 oktober 2009, in het Brusselse (locatie is al quasi-vastgelegd, en wordt eerstdaags bekend gemaakt).

Meer informatie, blog of mailinglijst volgen, of inschrijven: www.bizcamp.be.

Komen jullie ook?

Villeroy & Boch

noreply@blogger.com (Bart) — Sun, 23 Aug 2009 17:49:00 +0000

Oef, eindelijk weer een functionele douche, na een lange lijdensweg.

Lees het verhaal over Villeroy & Boch maar na.

Social Media Revolution

noreply@blogger.com (Bart) — Sat, 15 Aug 2009 09:15:00 +0000

Het social media broertje van de Shift Happens presentatie: Social Media Revolution.

Things I have learned in my life so far

noreply@blogger.com (Bart) — Fri, 07 Aug 2009 06:19:00 +0000

Al rondsurfend kwam ik dit boek tegen: Things I have learned in my life so far, van Stefan Sagmeister.

Het is een interessant experiment met fotografie �n de vorm van een boek.

Je vindt het hier terug op Amazon. Bekijk zeker ook het filmpje.

(Het doet me op ��n of andere manier ook denken aan de nieuwste reclamefilmpjes voor Absolut. Ad agencies laten zich vaak inspireren door kunstenaars - je zou bijna kunnen zeggen dat reclame de corrupte keerzijde van kunst is...)

Hoera!

noreply@blogger.com (Bart) — Tue, 28 Jul 2009 17:04:00 +0000

Kobe werd zaterdag 2 jaar. Hoera!

Kussengevecht

noreply@blogger.com (Bart) — Wed, 22 Jul 2009 08:03:00 +0000

Vorige zaterdag organiseerde Ibis een massaal kussengevecht in het Centraal Station in Antwerpen.

(Disclaimer: via Talking Heads waren we bij dit project betrokken.)

Zeer leuke ervaring, met een zeer sterk visueel resultaat:

Gesprek met Steve Ballmer

noreply@blogger.com (Bart) — Mon, 20 Jul 2009 13:08:00 +0000

Vorige week was ik op uitnodiging van Microsoft in New Orleans, onder andere voor een Q&A met Steve Ballmer.

Tussen de vragen door heb ik een aantal filmpjes kunnen opnemen.

Steve Ballmer over Apple:

Steve Ballmer over privacy:

Steve Ballmer over Bing en de illusie van een ad-funded internet: