Ondernemer in Gent

You should follow me cuz' I'm friends with Ashton!

noreply@blogger.com (Bart) — Tue, 09 Mar 2010 05:36:00 +0000

THE NEW DORK - Entrepreneur State of Mind (Jay-Z ft Alicia Keys Spoof):

Social Media zal jouw bedrijf NIET redden

noreply@blogger.com (Bart) — Sun, 07 Mar 2010 10:11:00 +0000

Gisteren was er weer een geslaagde editie van Barcamp (lees hier meer over Barcamp), namelijk Barcamp Antwerpen.

Ik sprak er over de 'Brute realiteit van Social Media'.

Mijn betoog: social media werkt, maar het vraagt tijd, energie, en hard werk. (Da's ook precies wat we in het achterhoofd houden bij Talking Heads: uitbouwen van duurzame netwerken tussen bedrijven/organisaties en hun klanten/gebruikers. Iets wat tijd, werk en expertise vraagt - die je kan outsourcen naar Talking Heads.)

De slides van de presentatie vind je hieronder:

Gentse Ondernemer

noreply@blogger.com (Bart) — Mon, 01 Mar 2010 03:56:00 +0000

Ik schrijf hier ondertussen iets meer dan 4 jaar mijn gedachten neer op dit blog, Ondernemer in Gent.

De eerste blogpost vind je hier terug: Verhuis naar Gent! Vol enthousiasme schreef ik toen mijn plannen neer - weg uit de zolderkamer in Wondelgem, naar het centrum van de stad; weg van het 'bijberoep' statuut, naar full-time ondernemen.

Dat zijn ondertussen (naast een aantal andere persoonlijke stokpaardjes) de twee rode draden doorheen dit blog geworden, zoals de titel het al aangeeft: ondernemen, en Gent.

Nu zoekt de stad Gent ambassadeurs, om zowel dat ondernemerschap als de liefde voor Gent uit te dragen.

Uiteraard voelde ik me onmiddellijk geroepen. Wie me op Twitter volgt, of mijn presentaties een beetje in de gaten houdt, weet dat ik geen gelegenheid ongebruikt laat om mijn passie voor zowel ondernemen als mijn stad uit te dragen.

Ik wist dan ook de jury te overtuigen: niet alleen van mijn passie, maar ook van het feit dat ik samen met mijn compagnon Dirk op vier jaar tijd Netlash uitgebouwd heb van '2 man op een zolderkamer' naar een bloeiend en nog steeds groeiend bedrijf van 18 mensen.

Maar nu heb ik jullie hulp nodig.

De jury nomineerde me bij de laatste 3 in de categorie 'technologie'. Nu is het aan het publiek om te stemmen.

Ik blijf mijn 'goesting' voor ondernemen en mijn 'goesting' in Gent verder uitdragen. Maar ik wil dit ook formeel samen met de stad Gent doen.

Kunnen jullie me helpen? Stem voor Bart De Waele op www.gentseondernemer.be.

Bedankt!

(Oh, en terwijl jullie toch stemmen, kleur ook eens een bolletje bij deze sympathieke medekandidaten: Jeroen De Wit, RGBScape (categorie Studentondernemer) en Bjorn Accoe, Idee Fiks (categorie Creatieve Ondernemer). Ze verdienen het.)

Internet statistieken

noreply@blogger.com (Bart) — Sat, 27 Feb 2010 21:52:00 +0000

Een overzicht van internet-statistieken, in een mooi infografiek filmpje gegoten:

Presentatie

noreply@blogger.com (Bart) — Sat, 27 Feb 2010 10:26:00 +0000

Het dateert uit mijn bankverleden.

Ik werkte begin deze eeuw bij een Grote Belgische Bank, en was verantwoordelijk voor een bepaalde regio.

Ik werkte keihard. Botten aan, mouwen opsloven, er in vliegen.

Naast mij zat een collega die een gelijkaardige job had. Hij nam de dingen iets meer � l'aise. Rustig op zijn bureau, niet te veel buiten komen, niet te snel vooruit gaan.

Maar elke maand maakte hij een kick-ass presentatie voor de directie - die vooral uitlegde waarom hij geen resultaten gehaald had. En dat deed hij briljant.

Die collega ging in de grote organisatie van de Bank veel sneller vooruit, en klom sneller in de hierarchie naar boven dan mij.

Dat was het moment waarop ik besloot om te leren hoe een goede presentatie te maken en te geven.

(Tusen haakjes. De slides van een aantal van mijn presentaties vind je op Slideshare. Ik kan de technieken van Garr Reynolds voor het maken van slides ten zeerste aanraden. Ik heb ook veel opgestoken van de JCI opleidingen.)

Visie op televisie

noreply@blogger.com (Bart) — Sun, 21 Feb 2010 09:39:00 +0000

Ik volg nu al vier weken gefascineerd de BBC documentaire The Virtual Revolution. Dr. Aleks Krotoski (@aleksk op Twitter) onderzoekt hoe het web 20 jaar na zijn geboorte ge�volueerd is, en welke impact het heeft op ons dagelijkse leven.

Het is uiteraard een documentaire in BBC-stijl: grondig, doordacht, diepgaand, en tegelijkertijd briljant in beeld gebracht en entertainend.

Maar het is veel meer.

Van bij het ontstaan was de documentaire al anders. De inhoud is ontstaan in samenwerking met het publiek; de voorafgaande discussies zijn gebruikt als input voor de verschillende afleveringen.

Na elke aflevering gaat het debat verder op de website; er staan allerlei interactieve applicaties klaar om uit te proberen. Niet alleen dat: de afzonderlijke stukken video, grafiek, muziek en interviews worden vrijelijk ter beschikking gesteld, zodat iedereen kan remixen en zijn eigen documentaire maken.

Tijdens elke uitzending zie je dat de presentatrice/filmmaakster op Twitter ook de interactie opzoekt en duiding en verdieping geeft.

En toen tijdens de eerste aflevering op Twitter twijfel en discussie was over de gebruikte hashtag (Wat zijn hashtags?) sprongen de auteurs mee in die discussie. De tweede uitzending werd dan ook prompt aangepast om in het begin de afgesproken correcte hashtag (#bbcrevolution) op het scherm te tonen.

De BBC is hier m.i. op het spoor van hoe televisie in de toekomst moet zijn.

Hoe luid we het ook roepen, content is al lang niet meer king. In deze tijd van content marketing en pro-ams (Wat is een pro-am?), is content eigenlijk een commodity geworden. Er zal altijd iemand zijn die met meer passie, met meer expertise, met meer tijd, en goedkoper content kan produceren. (Kijk bijvoorbeeld eens naar Born of Hope, een door fans gemaakte Lord of the Rings film. De trailer vind je hier, de volledige film staat ook op YouTube.)

(Betekent dit dat je maar zo snel mogelijk zo veel mogelijk zo goedkope mogelijk content moet produceren, ongeacht de kwaliteit? Dat kan een pad zijn, maar is m.i. niet het goede. Integendeel, om in de massa van inhoud er uit te springen en aandacht te krijgen, moet je de kwaliteit nog een paar graadjes hoger brengen.)

Content, een televisieprogramma, is niet meer voldoende; en is ook niet waar het verschil gemaakt wordt. De focus verschuift naar de conversatie - de content is enkel een 'excuus', een trigger om met een publiek te converseren.

Voor deze televisie heb je dus de combinatie van drie dingen nodig: content (een goed programma), publiek, en conversatie (tussen makers en publiek + tussen publiek onderling; voor, tijdens en na de uitzending).

De Vlaamse televisiezenders van vandaag hebben dat publiek. En da's volop de kaart die ze spelen: een 'familie', een 'groep van meerwaardezoekers'. Ze profileren zich als een community, als de filter ("Wij kiezen welke programma's ons publiek zal willen zien"). De Vlaamse zenders produceren vaak zelf niet de content, vanuit de veronderstelling dat het hebben van een publiek voldoende is. Maar naarmate dat publiek opgroeit, zal enkel filter spelen niet voldoende zijn - niet alleen worden mensen slimmer in het zelf opzetten van filters via technologie, op het internet duiken massaal nieuwe soorten filters op (zoals Alex het met een voorbeeld verwoordde: 'blogs worden de nieuwe platenlabels').

Dit is een enorm gevaar voor de Vlaamse televisiezenders. Ze produceren zelf niet de content; en hun rol als gatekeeper (degene die het kanaal of de filter beheerst, degene die het publiek heeft) zal langzaam uitgespeeld raken.

Maar tegelijk ligt hier een enorme kans (Luisteren jullie, vrt, vmma?). Door het feit dat zij nu al die toegang tot het publiek hebben, hebben de zenders de mogelijkheid om die conversatie als eerste in gang te zetten en te beheersen.

Want content alleen, zoals ik hierboven argumenteerde, zal niet voldoende zijn. De programmamakers leveren goed werk - maar zullen daarin bedreigd worden. Ze zullen op snelheid, inhoud en diepte gepakt worden door de pro-ams; tegelijkertijd zal het publiek eisen dat ze betrokken worden in het creatieproces (zie ook: de essentie van het nieuwe web is creatie).

Tegelijkertijd ligt hier een enorme kans (Luister je, Woestijnvis? Kanakna?). Nu moeten de programmamakers passeren langs de gatekeepers van de zenders om hun publiek te bereiken. Maar het internet cre�ert de mogelijkheid (voor bedrijven, politici, celebs) om rechtstreeks een band en communicatiekanaal te bouwen met het publiek. Eigenlijk hebben programmamakers die mediakanalen niet meer nodig (maar ze beseffen het nog niet). De voorwaarde is dan wel dat ze niet alleen met kwaliteitscontent bezig zijn (wat ze nu zeer goed doen), maar ook beginnen focussen op de conversatie met hun publiek.

Dit is niet enkel een opportuniteit. Het zal een verplichting worden.

Want enkel bezig zijn met kwaliteitsprogramma's maken zal niet voldoende zijn. Niet alleen zullen er pro-ams opduiken die het sneller, beter en goedkoper zullen doen; daar bovenop zal het publiek eisen dat ze betrokken worden bij het creatieproces - zo niet zullen ze de contentproductie afdoen als 'Boring!'. (En dan komen de productiehuizen m.i. in dezelfde situatie terecht als de kranten vandaag: met een businessmodel dat niet houdbaar is op een veranderde markt, en een aanbod dat niet meer aansluit bij de noden van het publiek).

Heel veel uitdagingen en mogelijkheden volgens mij; met plaats voor nieuwe spelers en nieuwe symbioses. En uiteraard zal een degelijke kennis en toepassing van technologie een belangrijke rol spelen in de exploitatie van deze nieuwe drie-eenheid content-publiek-conversatie (zie bijvoorbeeld mijn experiment met TvTweets).

Ook hier neemt de BBC het voortouw. De journalisten daar worden gevraagd om actief met sociale media om te gaan:

BBC news journalists have been told to use social media as a primary source of information by Peter Horrocks, the new director of BBC Global News who took over last week. He said it was important for editorial staff to make better use of social media and become more collaborative in producing stories.

Dat zegt me dat ze het begrepen hebben.

Ter afsluiting terug naar The Virtual Revolution. Dit is een kortfilm door iemand uit het publiek samengesteld werd, enkel met ter beschikking gesteld materiaal van de bestaande documentaire:

Gezichtsbedrog

noreply@blogger.com (Bart) — Sat, 20 Feb 2010 12:25:00 +0000

Ik spreek er vaak over hoe de beelden die we in onze media te zien krijgen, quasi volledig losgekoppeld zijn van de realiteit. Foto's zijn al lang niet meer een 'registratie van de werkelijkheid'.

Dat geldt ook voor film en televisie.

Er is bijna geen enkele televisieserie die nog buitenopnames doet - alles wordt met Chroma Key (wat we vroeger 'blue screen' noemden) zorgvuldig geconstrueerd.

Kijk maar:

Mypressi Twist Espresso Maker

noreply@blogger.com (Bart) — Fri, 19 Feb 2010 22:11:00 +0000

Ik vind het altijd een onaangename verrassing als iemand me 'een koffie' aanbiedt, en ik dan een Senseo opgediend krijg.

Er gaat niets boven een goede espresso. Deze mypressi Twist is een draagbare espresso maker. Perfect voor onderweg - als je een noodgeval goesting in espresso hebt.

Te koop voor 169 USD op de mypressi website.

Ideaal voor een verjaardagsgeschenk. Of een Valentijn. Of een Vaderkensdag.

Ik zeg maar.

Ontwrichte schouder

noreply@blogger.com (Bart) — Fri, 19 Feb 2010 05:53:00 +0000

E�n van mijn dagelijkse pleziertjes is PhotoshopDisasters.

We leven in een ge-photoshop-te wereld; de beelden die we gevoed krijgen vanuit de media zijn gemanipuleerd en niet re�el.

PhotoshopDisasters legt hiervan de slechtste voorbeelden bloot: die beelden waarbij de photoshopper niet zo goed nagedacht heeft.

Hieronder een voorbeeld: Julianne Moore (die ik persoonlijk ��n van de mooiste actrices momenteel in leven vind) poseert voor Bulgari. Maar er loopt iets mis met haar rechterschouder...

App is Crap

noreply@blogger.com (Bart) — Thu, 18 Feb 2010 19:00:00 +0000

Luister eens naar ne slimme mens.

�App is Crap.� It is a step backward for our industry. It is a waste for most brands. It is a channel disguised in business clothing.

(Zie ook: De illusie van het mobiele web.)

Geek, c'est Chic

noreply@blogger.com (Bart) — Tue, 16 Feb 2010 20:03:00 +0000

Omdat nerds hot zijn - een blog vol foto's van vrouwen met nerdy brillen. (Komt soms gevaarlijk dicht bij LATFH.)

Speciaal voor de redacteurs van Den Bompa. Wat? U kent Den Bompa nog niet? Snel abonneren!

Verantwoordelijkheid

noreply@blogger.com (Bart) — Sun, 14 Feb 2010 16:33:00 +0000

Terwijl ik mijn weekendkrant lees (jawel, jawel, de nodige hyperbolisering is mij niet vreemd), zie ik door het keukenraam de sneeuwvlokken weer vallen. Alweer, zucht.

En ik lees hoe de "automobilistenvereniging VAB aandringt op een grondige analyse" over wat er allemaal fout liep, en wie de verantwoordelijkheid moet dragen.

Dat stoort me immens.

Er wordt altijd een zwarte piet gezocht. Voor alles wat er gebeurt moet er een verantwoordelijke zijn - zodat er schadevergoeding kan ge�ist worden, of toch minstens excuses.

Gasten, niet alles heeft een verantwoordelijke. Sommige dingen gebeuren nu eenmaal, buiten de wil van alle betrokkenen om.

Die mentaliteit om voor alles een schuldige te zoeken ('de weermannen voorspelden het foute weer', 'de werkgevers zijn de oorzaak van de ontslagen', 'de school bereidt niet genoeg voor op de arbeidsmarkt') is een paraplu-reactie.

Ze vertrekt niet vanuit de gedachte om de zaken te verbeteren; enkel vanuit de wens om iemand anders verantwoordelijk te kunnen stellen.

Te veel mensen handelen daardoor vanuit de angst om niets fout te doen, in plaats vanuit de wil om iets goed te doen.

Soms moet je wat meer energie stoppen in het zoeken van oplossingen dan van schuldigen.

Beste kranten

noreply@blogger.com (Bart) — Sat, 13 Feb 2010 14:22:00 +0000

Beste kranten,

Ik moet niet meer hebben wat jullie aanbieden.

Begrijp me niet verkeerd: ik hou van jullie. Bij een obsessief infovoor en compulsieve lezer als ik zijn kranten en tijdschriften al een gans leven onlosmakelijke metgezellen.

Maar we zijn op een punt gekomen waarbij onze wegen zich moeten scheiden.

Het is niet dat ik niet van papier hou. Ik weet het, ik weet het, ik ben een internetman. Maar er is niets dat ik liever doe dan op een koude maar waterzonnige zondagmorgen met een lekkere espresso me gestaag door een stapel kranten te werken. Ik hou van het fysieke omdraaien van de pagina's, ik hou van de textuur van het papier, ik hou van het nadrukkelijk aanwezige gewicht van de verschillende weekendkaternen, ik hou zelfs van die specifiek geur van drukinkt. De grauwe vlekken op mijn vingertoppen en op mijn keukentafel neem ik er met plezier bij - draag ik zelfs stiekem als eretekens.

Maar jullie ritme strookt niet langer met mijn leven.

Die dagelijkse kranten tijdens de week, ik kan daar niet mee overweg. Op weekdagen sta ik met veel plezier op om voor mijn kinderen te zorgen en om te werken. Die dagen passeren in een wervelwind van activiteiten. Elke week eindigt met een stapel ongelezen, ongeopende kranten. Soms heb ik zelfs de tijd niet om ze uit mijn brievenbus te halen.

Het is pas tijdens het weekend dat ik de tijd kan nemen om het papier te hanteren.

Tijdens de week consumeer ik mijn nieuws op een andere manier, via een ander kanaal. Twitter en blogs informeren me veel sneller van belangwekkend nieuws, geven me m��r verschillende standpunten en invalshoeken, filteren beter de dingen die voor mij toepasselijk zijn, en geven me vaak betere duiding.

En jawel, dat gebeurt via het kanaal waar ik mijn weekdagen doorbreng: het internet.

Jullie aanbod van 5 gewone kranten tijdens de week en ��n dikke krant tijdens het weekend komt me dus niet zo goed uit. Ik zou eigenlijk liever enkel een abonnement op jullie weekendkranten hebben.

Maar dat doen jullie dus niet. Of wel, maar dan toch nog snel-snel een extra vrijdagskrant erbij verpatsen (ja, ik kijk naar jou, De Standaard).

Het gaat echter niet alleen over het kanaal, het transportmiddel (papier vs. internet).

Tijdens de week verwacht ik factueel, up-to-date, snel nieuws. Just the facts, m'am. Verdieping en duiding, dat is voor tijdens het weekend, als ik daar de tijd voor neem. Die feiten verwacht ik real-time. Als er nu iets gebeurt, wil ik dat nu weten. Niet morgen.

Ik besef het, ik ben een snel en ongeduldig man. Maar mijn onvrede zit nog dieper.

Jullie zijn het aura van betrouwbaarheid en degelijkheid al een tijd geleden kwijtgespeeld. Al die humbug over fact checking en dubbele bronnen en de 'muur tussen redactie en commercie' en eindredactie? Het spijt me, ik merk daar niet veel meer van.

Uitdieping, opinies, context schetsen, of zelfs gewoon mooi geschreven stukken? Dat is er allemaal wel - maar het verdrinkt tussen de banale, on-nieuws-waardige, slecht geschreven of geredigeerde stukken.

Jullie drijfveer is al lang niet meer 'interessant nieuws brengen'. Jullie drijfveer is enkel 'het opgegeven aantal pagina's vullen'. Met beperkte en steeds minder wordende middelen, ik begrijp dat. Ik ken de economische realiteit.

Maar nu ik de sociale filter van mijn netwerk gecombineerd met de ongelimiteerde publicatietool internet heb, ben ik gewoon om enkel die stukken te lezen die voor mij interessant zijn. Ik moet ni�t eerst alles lezen om de waardevolle stukken te vinden: die waardevolle stukken komen zich op de golven van mijn sociale internet zelf aandienen.

Bij jullie moet ik eerst (een deel van) het artikel lezen vooraleer ik merk of het interessant is voor mij. Hoe inventief jullie ook omgaan met de titels.

Er heerst bij jullie een serieuze misvatting over artikels op het internet. "Bloggers zijn de vuilnisbak van het internet."

Ik geef het toe - er is v��l crap op het internet. Maar er is ook heel veel kwaliteit.

Jullie misvatting is: te concurreren met die rotzooi. Jullie concurreren ni�t met de onderkant van het internet, maar met de bovenkant. Het is niet omdat er heel veel "mijn kat heeft gegeeuwd" blogposts zijn, dat je mag zeggen dat "kranten beter zijn".

Er zit gvd h��l v��l kwaliteitscontent online. En d�t is jullie competitie. Online is distributie niet de flessenhals. De kwalitatieve inhoud komt vanzelf naar boven drijven, zonder de gatekeepers van een uitgeverij.

Mijn beste kranten, die kwaliteit is jullie competitie. Elk stuk dat in een krant staat moet beter zijn dan het beste stuk dat online staat. Jullie hebben sowieso al een competief nadeel, door jullie verouderde en tragere drager. Je kan alleen maar hopen dit te compenseren met kwaliteit.

Om het met een metafoor te zeggen: elke dag moet de traagste gazelle opstaan in het volle besef dat hij die dag sneller moet zijn dan de snelste leeuw.

Die gazelle-kwaliteit, lieve kranten, is wat ik niet zie. Jullie eerste bezorgdheid is die krant vol te krijgen; als het kan met goede stukken. Als er geen goede stukken zijn, dan plaatsen jullie maar slechte stukken - als de krant die dag maar kan verschijnen (en voldoende 'content' heeft om de bijhorende advertenties te rechtvaardigen).

Een blog werkt niet zo. Een goede blogschrijver publiceert als hij een goed stuk heeft, niet omdat er een deadline is.

Kom me nu ook niet vertellen dat jullie ook een "online krant" hebben, waar nieuws wel snel, real-time, en op het door mij gewenste kanaal verschijnt.

Jullie websites proberen wanhopig het businessmodel en de systematiek van het papier te kopi�ren. 'Bereik' is al wat telt - de dictatuur van de CIM-cijfers. Jullie denken dat advertenties de enige manier zijn om geld te verdienen met jullie online aanwezigheid. (Dat is het niet. Laten we dat eens bij een kop koffie bespreken.)

Maar deze gedachtengang veroorzaakt een ongezonde race to the bottom - waarbij alleen nog de vraag gesteld wordt "klikt het wel?".

Ik heb zero interesse in 1000 artikelen met titels als "Britney Spears naakt!" en "Seksverslaafde verhuist omdat hij sliep met elke vrouw in de stad". "Mijn kat heeft gegeeuwd"? Nee, nee, "Zeven combi's rukken uit voor aggressieve kat".

Lieve, lieve kranten.

We moeten hier afscheid nemen. Het ligt niet aan jullie, het ligt aan mij. Of toch wel, het ligt wel aan jullie.

Ik zal jullie lidmaatschap niet meer verlengen. En vandaag schrijf ik het bedrag van een jaarabonnement over op 523-0803516-43.

Joyous

noreply@blogger.com (Bart) — Tue, 09 Feb 2010 17:59:00 +0000

Uit onze Fork CMS Design Commandments:

"Joyous

The CMS should be fun to use. Bright colours and fun details add to the experience. We keep in mind that this is going to be a daily working environment."

De ongelooflijke kleuren truc met kaarten

noreply@blogger.com (Bart) — Mon, 08 Feb 2010 14:21:00 +0000

Richard Wiseman is professor in de psychologie.

Hij schreef het boek 'Quirkology' - over vreemde psychologische verschijnselen.

In de video hieronder ��n van zijn experimenten.

Kan jij verklaren hoe de kleurverandering tot stand kwam bij deze kaarttruc?

(Zie ook dat andere visuele experiment.)

Beeldtaal

noreply@blogger.com (Bart) — Mon, 08 Feb 2010 05:29:00 +0000

Nog even terugkomen op Die Antwoord.

Ik zei al dat er iets me niet lekker zat. En het heeft te maken met de beeldtaal.

De mensen van Die Antwoord komen volgens hun verhaal rechtstreeks uit de ghetto's van Zuid-Afrika ("I represent South-African culture"). Ze zijn rauw, gemeen, street, gangsta.

En tegelijkertijd zegt de beeldtaal van hun videoclips, van hun website, het omgekeerde.

De groep is zo geconstrueerd om maximaal in de smaak te vallen van een brave middenklasse.

De foto's op hun website zijn glossy en rijk. Ze contrasteren met de ongepolijstheid van de afgebeelde personen om die 'ghetto' sfeer nog beter te laten overkomen.

De video van Zef Side is zelfs gefilmd in een documentaire stijl. Meer specifiek in die kenmerkende neerbuigende man-bijt-hond stijl; "kijk eens naar deze freaks - we zien ze graag hoor - in iedereen is er wel iets moois en interessants te vinden - maar het blijven wel freaks".

NINJA en Yo-Landi zijn method actors die hun rol heel goed spelen. NINJA de gevaarlijke, agressieve tijdbom van de straat - met de suggestie van allerlei misdaden en illegaliteit. (In Enter The Ninja is het alsof hij op de brits van een gevangeniscel zit.) Yo-Landi speelt de white trash breezerslet - ze straalt een soort van gemakkelijke maar gevaarlijke sexualiteit uit, het midden tussen straathoertje en incestueuze lolita. Het high-pitch helium-stemmetje draagt daar toe bij.

Alles aan hun visuele stijl is opgezet om de illusie en kick van gevaar te weerspiegelen - en tegelijkertijd de veilige afstand te bewaren.

Volgens mij met opzet zo uitgebouwd, om de platenkopende meerderheid aan te spreken.

Fake.

Maar goed gedaan.

(En ik val er zelf ook helemaal voor. Het voorbije weekend liep ik de ganse tijd 'Ayie ayie ay I am your butterfly' te neuri�n. Zoals ik weet dat een Bicky Burger ongezond is, maar toch af en toe die met veel smaak kan opeten.)

Publicy

noreply@blogger.com (Bart) — Sun, 07 Feb 2010 22:18:00 +0000

Een onderwerp dat veel opduikt als ik spreek over het internet en sociale media is 'privacy'.

Is privacy aan het verdwijnen? Moet iedereen nu echt alles zien en weten over iedereen? Als je iets online zet, moet je daar dan over nadenken?

Allereerst geef ik deze waarschuwing mee: internet is het minst vluchtige medium van alle. Wat verleden week in de krant stond, is vandaag al vergeten (vooral omdat diezelfde kranten hun archieven achter slot en grendel steken).

Maar wat je 5 jaar geleden online deed, duikt nu nog steeds op in Google.

Mijn persoonlijke instelling: ik ga er van uit dat alles wat ik online zet, voor altijd en voor iedereen zichtbaar is. Ik gebruik geen filters, geen paswoorden, geen afgesloten compartimenten.

Zelfs al zitten er nu paswoorden en barri�res op, dat betekent niet dat dat morgen nog het geval zal zijn.

Als wat ik wil zeggen online niet door mijn moeder of mijn klanten of mijn medewerkers mag gehoord worden, zeg ik het niet online.

Wat je niet op caf� luidop zou zeggen, zeg dat dan ook niet online.

Je bepaalt op elk moment je eigen grenzen.

Ik heb ook mijn grenzen. Alleen liggen die misschien wat verder dan bij de doorsnee mensen. (Ik deel mijn gedachten, waar ik naar luister, mijn presentaties, waar ik ben, wat ik zie, en wat ik lees.)

En ik zie meer en meer mensen (vooral jongeren) op zo'n manier omgaan met hun persoonlijke gegevens.

Verdwijnt privacy daardoor?

Nee hoor.

Maar we zitten wel middenin een transitie: van 'privacy' naar 'publicy'.

Publicy is de antipode van privacy. We leefden in een wereld waar alles by default privaat was: alles was privaat en afgesloten, en je moest moeite doen om iets publiek te krijgen. We evolueren nu naar een wereld waar alles by default publiek is: alles is per definitie open en publiek, en je moet moeite doen en expliciet aanduiden om privaat te houden.

En we zitten nog maar aan het begin van die transitie. Het zal alleen maar meer, sneller, harder gaan naarmate we evolueren van expliciete naar impliciete data, en naarmate de objecten rondom ons in het netwerk geschakeld worden, zich bewust worden van hun eigen locatie en status-updates doorgeven (lees meer over het begrip spimes).

Je kan dat niet leuk vinden, en je kan daar ethische of culturele problemen mee hebben - maar het gebeurt. Het is de realiteit van onze veranderende wereld.

Ergens is het een logische evolutie. Onze noties van privacy zijn cultureel ingebed, en gebaseerd op ons fysieke samenleven. Om met elkaar in de beperkte fysieke ruimte te kunnen samenleven, hebben we bepaalde regels ingevoerd. (Kijk eens naar het gedrag van mensen als ze met vreemden in een lift staan. Daar is de ongeschreven regel dat iedereen recht voor zich uit kijkt, en geen oogcontact maakt.)

Maar online delen we geen fysieke ruimte. Het enige wat we delen met elkaar is tijd en aandacht.

De oude conventies rond privacy gelden er niet. (En die conventies zijn er zowel positief als negatief - waarbij +/- geen waardeoordeel is. In de fysieke ruimte hoef je niet te zeggen of je M/V bent, da's zichtbaar; terwijl het online wel moet ge�xpliciteerd worden. In de fysieke ruimte moet je langs de andere kant wel rekening houden met andermans 'personal space', terwijl op het internet je iemand makkelijk kan negeren - blocken, defrienden, unfollowen.)

(Lees zeker ook de mening van Stowe Boyd over publicy.)

En naarmate het internet ingebed raakt in ons dagelijkse leven, zullen de algemene conventies verder verschuiven.

Dus hoe hard je ook wilt dat het oude begrip van privacy blijft bestaan, het zal niet zo zijn.

En dan kan je beter maar je bewust zijn van dit feit, en er op een goede manier mee omgaan. Laat publicy niet jou controleren, maar controleer zelf die publicy.

En daarvoor moet je de controlemechanismes binnenste buiten keren, net zoals de privacy binnenste buiten gekeerd wordt.

De juiste reflex is dus niet 'ik ga minder online zetten'. Integendeel: je moet m��r online zetten, zodat jouw online identiteit door jou beheerd wordt, en niet door anderen.

Beheers de eerste pagina's van Google.

(Disclaimer: bovenstaande is niets meer dan een persoonlijke mening. Zeker niet een wetenschappelijk gestaafde stelling.)

De perfecte koffie

noreply@blogger.com (Bart) — Sun, 07 Feb 2010 20:06:00 +0000

Dpt4D, nog steeds op zoek naar de perfecte koffie.

De eerste aflevering ging over espresso; nummer twee behandelt de techniek van de 'syphon'.

Het vakmanschap en de aandacht voor detail die de barista in zijn koffie-proces legt, wordt meesterlijk weerspiegeld in de manier waarop alles gefilmd wordt:

Syphon, Intelligentsia from Department of the 4th Dimension on Vimeo.

Sci-Fi striptease

noreply@blogger.com (Bart) — Sun, 07 Feb 2010 18:54:00 +0000

De combinatie van geeks en strippers: verbazingwekkend dat niemand die tot nu toe nog bedacht had.

Immers: nerds zijn hot.

Hazel Honeysuckle stelde een 'Burlesque' (een mooier woord voor een striptease show) samen, waarbij strippers langzaam hun kostuumpjes van vrouwelijke comic en sci-fi figuren uittrekken.

Het resultaat is een beetje donker, maar dat past wel wat bij het groezelige onderwerp:

Die Antwoord

noreply@blogger.com (Bart) — Fri, 05 Feb 2010 20:20:00 +0000

Per toeval op deze "rap-rave next level shit" rapgroep gestoten: Die Antwoord.

Het is een Zuidafrikaanse groep.

Een beetje Eminem-in-Zuid-Afrika, een beetje 2Unlimited maar dan trashier, een beetje Aqua/I'm a Barbie Girl maar dan gangsta.

Ik ben er nog niet uit.

Is het een hoax? Een aantal zaken doen mijn fake-radar afgaan.

Maar tegelijkertijd hebben ze zo'n frisse, energetisch geluid; ik ga er radicaal voor de bijl voor. (Luister naar het tweede nummer op het album $0$, Wat Kyk Jy.)

Twee video's op de tjoetjoeb:

Goede reclame start met een creatief idee

noreply@blogger.com (Bart) — Fri, 05 Feb 2010 19:05:00 +0000

Het concept! Creativiteit! Een Goed Idee!

Dit was een reclamespot voor BMW uit 2009:

South Carolina Federal had deze reclamespot:

En toen vond ik deze voor het Californische Auto Square uit 2007:

"Reclamemakers zijn de kunstenaars van deze tijd", zei iemand. Maar iemand anders beweerde ook "Good artists copy, great artists steal".

Mijn strategie om met e-mail om te gaan

noreply@blogger.com (Bart) — Thu, 04 Feb 2010 22:44:00 +0000

Een paar tips en mijn systeem om met een massa aan e-mails om te gaan.

Het lukt me niet altijd even goed om constant mijn eigen regels te volgen :)

Hoe dan ook, hier zijn ze. Misschien hebben jullie er ook iets aan.

How I Command my Inbox

View more presentations from Bart De Waele.

Sorry

noreply@blogger.com (Bart) — Wed, 03 Feb 2010 20:10:00 +0000

Sorry.

Als je g��n level 80 in WoW hebt; als je niet minimum 1000 tweets hebt; als je minder dan 50 vrienden hebt op Facebook; als je nog nooit een uur bezig geweest bent om de perfecte profielfoto uit je gsm te halen; als je je CV nog steeds op papier maakt in plaats van in LinkedIn bij te houden; als je nog nooit voor je plezier een filmpje gemaakt hebt en op YouTube gegooid hebt; als je TV-series op DVD uitwisselt in plaats van op harde schijf.

Dan heb je niet het recht om 'strategie' in je jobomschrijving te zetten.

Typografie filmpje voor New York Times

noreply@blogger.com (Bart) — Sat, 30 Jan 2010 13:33:00 +0000

Een promotiefilmpje voor de Turkse versie van de New York Times.

Prachtig uitgewerkt.

Voor de typo-liefhebbers: welke lettertypes herkennen jullie?

Werken in de toekomst

noreply@blogger.com (Bart) — Thu, 28 Jan 2010 19:17:00 +0000

Vanmiddag een interessante discussie gehad over werken in een veranderende maatschappij, en met veranderende generaties.

Ik ben er van overtuigd dat de komende jaren de 'war for talent' onhoudbaar groot zal worden.

Alleen bedrijven die 'user-centric' denken zullen floreren. En trek dat 'user-centric', het centraal plaatsen van de mens, maar door op alle vlakken:

- in het product of de dienst

- in de maatschappelijke verantwoordelijkheid van het bedrijf

- in de interne opbouw van het bedrijf.

De mensen, de medewerkers, zullen centraal moeten staan, niet de processen.

Tegelijkertijd zullen we massaal moeten investeren in onderwijs en opleiding. Zoals vanmiddag de trendgod @palmaerts het zo treffend zei: "Het onderwijs dient o.a. om onze jongeren voor te bereiden op de bedrijfswereld. Een bedrijfswereld waar ze verondersteld worden tegelijkertijd te werken, standby te zijn op hun gsm, en pijlsnel te antwoorden op inkomende e-mails. En wat doen we? Van zodra ze de klaslokalen binnenkomen, snijden we hun internetverbinding af en verbieden we hen om hun gsm aan te zetten."

Hieronder een infografiek-filmpje over de veranderingen in 'werk':